Ik heb professionele hulp gezocht


Mocht je mij al langer volgen is het geen geheim dat ik al langer met mentale problemen loop. En eigenlijk kreeg ik al langer professionele hulp via school, maar samen met de persoon waarmee ik gesprekken had ben ik naar de huisarts gegaan om specifiekere hulp aan te vragen. En toen kreeg ik van de week eindelijk de mail om contact op te nemen voor een intakegesprek.

TW: In deze blog praat ik over depressie en suïcide. De reden dat ik jullie dit met jullie deel is omdat het iets is wat normaal moet zijn om over de spreken en/of schrijven. Leven met een ziekte die een onbekend pad voor zich heeft kan heel beangstigend zijn en kan complexe gevoelens met zich meebrengen. Ik ben dan ook geen expert, maar kan alleen mijn ervaring(en) met jullie delen.

Ik merk dat mijn innerlijke stem erg streng voor mij is. Die ziet het allemaal niet meer zitten. Die heeft zich ervan overtuigd dat het tot nu toe allemaal erg leuk en misschien zelfs wel uitdagend was, dat studeren en werken met ME/cvs, maar nu het tot zijn einde (nu ik bijna het mbo heb afgerond) komt, heeft die er allemaal geen zin meer in. Want zo kan je jaren bezig zijn geweest met het allemaal op orde krijgen, zekerheid en onafhankelijkheid creëren, om dat *pats boem* weer te verliezen. Hier doel ik op het ziek worden in februari 2020, en eigenlijk ook die van november 2019. Die hebben 11 jaar leren omgaan en mijn leven leren aanpassen aan deze ziekte een enorme terug klap veroorzaakt. Niet alleen fysiek, maar mentaal ook. Niet alleen depressieve gevoelens kwamen terug, maar een sterk gevoel naar suïcide bleef ook steeds vaker en langer hangen. En mijn innerlijke stem heb ik altijd redelijk kunnen tegenspreken, maar dat werd en wordt zelfs steeds moeilijker. Ik ben mezelf ervan gaan overtuigen dat het maar weinig nut heeft.

Maandag op gesprek
Het intake gesprek is aankomende maandag (10 januari ´22) al. Ergens kijk ik er naar uit omdat de vraag dringend is, maar ergens wil ik ook weer niet gaan. Maar ik weet dat ik wel moet. Ik wil er echt alles aan doen om mijn levenslust weer terug te krijgen, maar begrijp me ook dat ik bang ben. Ik ben op mijn 19e ook hiervoor in behandeling geweest. Dat heeft toen veel geholpen. Ik weet nog dat ik de jaren daarna erg gelukkig ben geweest. Ik kreeg weer een doel in het leven, en daarna ben ik terug naar school gegaan. Dat doel: dat ben ik ergens twee jaar geleden niet per se kwijt geraakt, maar lijkt na al die tijd (scheldwoord) onrealistisch geworden. Toen kwamen de gevoelens, gedachtes, hoe je het ook wilt noemen terug. En dat terwijl ik super veel handvatten had om dit te voorkomen, gebeurde het toch. Daar had ik trouwens nog een discussie over op Twitter.

Voorbereiding op de intake
Zodat de behandelaar zich alvast kan voorbereiden moest ik een vragenlijst invullen. Dit heb ik dan ook gedaan. Hier breng ik deze persoon op de hoogte van wat er bij mij speelt. Daarbij vragen ze dan ook naar mijn fysieke gezondheid. Nu weten we dat ME/cvs en inspanning totaal niet samengaan. Dit heb ik dan ook meteen duidelijk gemaakt. Dat ik geen behandelingen wil gericht op het fysieke. Ze zullen het op voorhand dus nu al anders moeten gaan doen. Ik ben benieuwd of dit maandag ter sprake gaat komen. Dit is nu al om mezelf te beschermen.

Ik hou jullie op de hoogte!

VOLG ME OP INSTAGRAM

2 gedachten over “Ik heb professionele hulp gezocht

  1. Ik weet sinds oktober 2020 dat ik naast al het andere ook me/CVS heb en dat verklaarde een hoop. Ik heb al sinds 2008 depressieve klachten en veel hulp gehad maar in 2015 werd ik ook suïcidaal, niet omdat ik niet meer wou maar niet meer wist hoe… Ik heb toen 7 maanden dagbehandeling gehad bij de GGZ en dat heeft me erg geholpen ook al had ik dat op het moment zelf niet altijd door maar achteraf vielen er veel kwartjes. Ik was niet meer onzeker, wat ook al jaren speelde en zag weer zin in mijn leven. Toch blijft het af en toe terug komen en vooral het laatste jaar vraag ik me ook vaak af waarvoor doe ik het nog, waarvoor elke keer die strijd, maar ik blijf doorgaan voor mijn partner en voor mijn katten, zonder mijn katten was ik er al niet meer geweest. Die hebben me er in 2015 van weerhouden het door te zetten.
    Ik weet niet waarom ik dit vertel maar het voelt alsof jij alles begrijpt.
    Ik hoop dat je veel gaat hebben aan de hulp! Liefs Hester

    Geliked door 1 persoon

    1. Hallo Hester, heel erg tof hoe je toch zo je verhaal met mij wil delen. Heel erg bedankt!!! Ik herken mijzelf inderdaad in wat je hier schrijft! Het is een heel gevecht met je jezelf en ik hoop dat ze me kunnen helpen. 😁

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: