Op vakantie met beperkte energie

Ik droomde er al langer van om terug te keren naar Griekenland, maar door corona en het achteruit gaan van mijn gezondheid ging dat niet zomaar. Maar toch ging ik. Ik dacht, “fuck it, ik ga gewoon”. Natuurlijk niet helemaal, “fuck it”, want ik had een plan. Een plan om mijn al zo’n beperkte energie optimaal in te zetten.

Waar ga ik heen?
Ten eerste bedacht ik mij, “waar ga ik naartoe?”. Dat was natuurlijk Thessaloniki, Griekenland. Het land en de stad waar ik voor het laatst echt gelukkig bleek te zijn (lees dat ook hier in mijn vorige blog). Het is ook de plek waar ik in 2019 voor 5 maanden heb gewoont. Daardoor voelt de plek veilig en vertrouwd.

Waar verblijf ik?
Voor mij was dat natuurlijk een no brainer, want mijn vader woont in deze stad. Hij zag ondanks Covid-19 hier totaal geen probleem in. Het was in dit geval alleen ik, dus in huis werd er niet per se drukker op.

Ik kan natuurlijk ook in een hotel/motel/rbnb verblijven; veilig, maar alleen. En omdat mijn gezondheid wat achteruit is gegaan, vond ik het prettig om deze keer weer bij mijn vader te verblijven. Mijn tweede thuis. Hier hoefde ik mij de hele week niet druk te maken over: boodschappen doen, koken, wassen, etc. Klinkt lekker makkelijk, maar ik hielp wel mee in het huis hoor. Mijn vader en stiefmoeder moesten gewoon deze tijd werken, dus zorgde ik in de tussentijd bijvoorbeeld voor de hond.

Wat wil ik gaan doen?
Vergeet dus niet dat ik hier heb gewoont, dus het was voor mij geen onbekend terrein. Ik had een lijst opgesteld met alle dingen die ik graag deze vakantie nog een keer wilde gaan bezoeken of nog nooit had gedaan.

Ik heb per dag een plan opgesteld. Daar heb ik met de volgende dingen rekening gehouden: afstand, locatie en grote van de activiteit.

Afstand: Voor de meeste activiteiten moest ik weg met de bus. En de bus kost enige energie. De tips die ik schreef in mijn blog over met beperkte energie reizen in het ov (deze lees je hier) kon ik hiervoor niet echt gebruiken. Het was daar een stuk hectischer, een zitplaats was niet altijd gegarandeerd (scheelt dat ik daar maar zo’n 14 minuten in de bus stond en in NL vaak al zo’n 30 tot 40 minuten), en soms kwam die niet eens opdagen. Dus alle bustripjes, werden een activiteit.

Locatie: Thessaloniki is groot en de stad loopt in naar beneden toe. Dat vergt veel heuvel op en af lopen. Dus ik had van te voren opgezocht waar alles zat. Om zo min mogelijk op en neer te lopen, maakte ik een route en bezocht ik alleen alles wat op die route lag. De route was vaak de kortste en meest efficiënte route. Dus niet toch even snel naar dat ene winkeltje terug aan de andere kant. Nee, dat kwam wel weer de volgende dag. Of toch drie haltes eerder uitstappen om wat door de stad te lopen en wat te zien. Nee, want dat kost allemaal extra energie.

• Grote van de activiteit: Ik had mezelf voorgenomen om 1 grote activiteit te doen op één dag en daarnaast 1 of 2 en soms 3 kleine activiteiten. Die kleine activiteiten (een bezoekje aan dat ene winkeltje, koffie drinken op het terras, met de bus) moesten dus ook op dezelfde route liggen. Anders, samen met het veel moeten lopen, werden het grote dingen. Dus ook hiervoor per dag een plan: Welke grote activiteit? Welke kleine activiteiten? En wat is de beste, meest minst vermoeiende route?

Travel light
Oftewel reis licht. Als ik op pad ging nam ik alleen mee wat echt van toepassing was. Ik wilde niet nog de hele stad rondlopen met zware tassen.

Niet de hele dag weg
Ik had mezelf voorgenomen, terwijl mijn vader en stiefmoeder werkten, om dan op pad te gaan. Tegen de avond kwam ik dan terug, aten we (zo veel mogelijk) samen, hielden we een siësta en de avonden waren dan gereserveerd voor de tv op de bank. In de avonden kon ik mijn lichaam dan weer rust geven voor de volgende dag.

Tevreden zijn met wat wél kon
Toen ik begin 2020 terugkwam uit Griekenland dacht ik vaak aan alles wat ik toen niet had gedaan. Dat maakte het moeilijker om tevreden te zijn over mijn tijd daar. Dat had ik mezelf nu anders beloofd. Ik wilde nu doen wat ik kon, en de rest? Dat komt de volgende keer wel weer. En mocht de volgende keer niet komen? Tja, ik kan nu eenmaal ook niet alles willen toch!?

Ik ben heel blij en dankbaar met alles wat mijn lichaam heeft toegelaten in de afgelopen week. En ik heb genoten van elke seconde dat ik daar was.

VOLG MIJ OP INSTAGRAM

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: