Mijn realiteit voelt zwaar

De afgelopen tijd heb ik het weer zwaarder gehad. Ik ben al langer bezig met het terug accepteren dat ik chronisch ziek ben, maar de afgelopen week lukte dat gewoon echt niet. Ik melde mij af van het werk omdat ik volledig de weg kwijt was door een paniek aanval. Ik werd letterlijk kotsmisselijk vanMeer lezen over “Mijn realiteit voelt zwaar”

Waarom ik bepaalde dingen niet (meer) deel.

Ik dacht ik schrijf weer even een nieuwe blog. Waarover dat weet ik eigenlijk niet zo goed. Dus laat ik mijn gedachtes maar even lopen tijdens het typen. Zo is mij bijvoorbeeld gevraagd een blog te schrijven over de angst voor de toekomst; als iemand die chronisch ziek is. En daar was ik aan begonnen.Meer lezen over “Waarom ik bepaalde dingen niet (meer) deel.”

30+°C met ME/cvs

Ik denk dat ik voor iedereen met één of meerdere chronische ziekte spreek wanneer ik zeg dat het weer absoluut veel impact heeft op op de ernst van de uiting van onze chronische ziekte(s). Zo wil ik je even kort vertellen over mijn ervaring wanneer het meer dan 30°C is met o.a. ME/cvs. Over hetMeer lezen over “30+°C met ME/cvs”

Weer een feestje gemist: deel 2

Nadat ik de vorige blog schreef kwam er later een ander gevoel over mij heen: verdriet. Klik op deze link voor de blog. Ik was verdrietig, maar eigenlijk ook boos en angstig. Verdrietig, wanneer ik mijn vriend zonder mij de deur uit zag gaan. Boos, omdat ik de hele week al mijn kracht in hetMeer lezen over “Weer een feestje gemist: deel 2”

Weer een feestje gemist

Daar lag ik dan: vrijdagavond om 21:55 op de bank. Mijn vriend stuurde ik weg en ik zette nog een aflevering Stranger Things aan. Niet slecht, maar het had beter gekund. Gisteren was namelijk groot feest op het plein in Valkenswaard, en ik was daar niet bij. Op dat moment had ik last van fomoMeer lezen over “Weer een feestje gemist”

In het ziekenhuis: wie zorgt er voor mij als ik het niet kan?

Het is 09:09 en ik zit in de kantine van het Anna ziekenhuis in Geldrop. Ik ben hier niet voor mijzelf maar voor mijn vriend en zijn liesbreuk operatie. Ontzettend blij dat hij eindelijk wordt geholpen en straks van die pijn af is, maar zenuwachtig omdat ik straks een aantal weken voor hem moet zorgen.Meer lezen over “In het ziekenhuis: wie zorgt er voor mij als ik het niet kan?”

Bij de psycholoog: angst voor het onbekende

Vorige week zat ik bij de psycholoog. Nadat het “Oh wat fijn dat je fiets weer gemaakt is” en “Ja, is toch wel makkelijker zo hè, face-to-face” gedeelte voorbij was, begonnen we aan mijn huiswerk opdracht van de vorige sessie. En ondanks dat ik drie momenten had bijgehouden waarbij mijn vraagstuk duidelijk naar boven kwamMeer lezen over “Bij de psycholoog: angst voor het onbekende”

ME/cvs: dit is hoe het voelt

Ik wil weer even terug gaan naar een quote uit één van mijn recente blogs: “Ze vertelde mij eigenlijk helemaal niets te begrijpen van mijn aandoeningen, en haar man ook niet. Maar, ze zag wel hoe moe ik op het werk was.” Dus ik dacht, laat ik het eens uitleggen. Ik kan heel wetenschappelijk beginnenMeer lezen over “ME/cvs: dit is hoe het voelt”

“Fuck it. Laat ik even iets abnormaals doen”

Zoals jullie op mijn instagram story konden lezen ging ik over mijn grens. En flink ook. En weet je, dat is oké. Het is ook meer dan normaal om eens, “fuck it” te zeggen. En dit geld natuurlijk niet voor iedereen. Voor anderen kan dit extreem schadelijk zijn. Maar ik kan zo nu en danMeer lezen over ““Fuck it. Laat ik even iets abnormaals doen””

Hulp uit een onverwachte hoek

Kunnen we het even hebben over ondanks iets niet helemaal te begrijpen, om eens buiten je eigen referentiekader te kijken, je iemand toch gezien kan laten voelen. Zoals de meeste weten is een tijdje terug mijn elektrische fiets kapot gegaan, en duurt het nu nog 2 weken voordat die gemaakt kan worden. Maar toen kreegMeer lezen over “Hulp uit een onverwachte hoek”