In het ziekenhuis: wie zorgt er voor mij als ik het niet kan?

Het is 09:09 en ik zit in de kantine van het Anna ziekenhuis in Geldrop. Ik ben hier niet voor mijzelf maar voor mijn vriend en zijn liesbreuk operatie. Ontzettend blij dat hij eindelijk wordt geholpen en straks van die pijn af is, maar zenuwachtig omdat ik straks een aantal weken voor hem moet zorgen.Meer lezen over “In het ziekenhuis: wie zorgt er voor mij als ik het niet kan?”

Bij de psycholoog: angst voor het onbekende

Vorige week zat ik bij de psycholoog. Nadat het “Oh wat fijn dat je fiets weer gemaakt is” en “Ja, is toch wel makkelijker zo hè, face-to-face” gedeelte voorbij was, begonnen we aan mijn huiswerk opdracht van de vorige sessie. En ondanks dat ik drie momenten had bijgehouden waarbij mijn vraagstuk duidelijk naar boven kwamMeer lezen over “Bij de psycholoog: angst voor het onbekende”

ME/cvs: dit is hoe het voelt

Ik wil weer even terug gaan naar een quote uit één van mijn recente blogs: “Ze vertelde mij eigenlijk helemaal niets te begrijpen van mijn aandoeningen, en haar man ook niet. Maar, ze zag wel hoe moe ik op het werk was.” Dus ik dacht, laat ik het eens uitleggen. Ik kan heel wetenschappelijk beginnenMeer lezen over “ME/cvs: dit is hoe het voelt”

Leven met de angst dat mijn gezondheid weer verslechterd

Waarom? Waarom leven met de angst dat mijn gezondheid weer verslechterd? Waarom leven met het denken aan zoiets negatiefs? Tenminste, de meeste zullen het negativiteit noemen. Ik noem het eerder realiteit. Ik zal het kort uitleggen. Het gaat goedDat lees je goed. Het gaat namlijk goed. Na weken, nee, maanden dat het lichamelijk redelijk totMeer lezen over “Leven met de angst dat mijn gezondheid weer verslechterd”

Niet meer sporten is een belangrijk onderdeel in mijn leven geworden: om gezond te blijven

Sporten is altijd een belangrijk onderdeel geweest in mijn leven. Ondanks mijn scoliose operatie van 2006 en het ontstaan van mijn ME/cvs in 2008. Toch bleef ik sportief. Elke week ging ik naar dansles, vroeger streetdance, en uiteindelijk in het HipHop demoteam. Danste ik in amateur theatervoorstellingen, volgde ik kort moderne dans en kon jeMeer lezen over “Niet meer sporten is een belangrijk onderdeel in mijn leven geworden: om gezond te blijven”

Waarom de woorden, ‘’Jij zou nooit naar het mbo kunnen’’, mij tot de persoon maakten die ik vandaag ben

Disclaimer: Ik praat kort in mijn blog over depressie en suïcide en zal boven deze alinea een TW zetten, indien je deze wil overslaan. Ik begin even bij hoe deze realisatie tot stand kwam. Gisterochtend kwam er een video voorbij waarin een heleboel uitspraken voor mij heel herkenbaar waren. Zo was de persoon in dezeMeer lezen over “Waarom de woorden, ‘’Jij zou nooit naar het mbo kunnen’’, mij tot de persoon maakten die ik vandaag ben”

Kort verjaardagsbezoek + 5x wat ik doe om mij voor te bereiden

Laat ik meteen in huis vallen! Verjaardagen vind ik stiekem eigenlijk heel vervelend. Het spijt me, maar ik heb er zo mijn redenen voor. Een week geleden zat ik op een verjaardag. Dit bezoekje was pas laat in de avond , na mijn dienst in de supermarkt. De verjaardag was ook niets groot, maar eenMeer lezen over “Kort verjaardagsbezoek + 5x wat ik doe om mij voor te bereiden”

Omgaan met de verschillende reacties op het chronisch ziek zijn (Deel 2)

In mijn vorige blog sprak ik over reacties die positief, nieuwsgierig en begripvol waren. Heb je die gemist? Dan lees je die HIER. In deze blog wil ik het hebben over de reacties die ik in dezelfde week ontving die meer in het thema vooroordelen en onwetendheid stonden. OP HET WERKVoor iemand met twee onzichtbare,Meer lezen over “Omgaan met de verschillende reacties op het chronisch ziek zijn (Deel 2)”

Omgaan met de verschillende reacties op het chronisch ziek zijn (deel 1)

Zoals we weten brengt het onzichtbaar, chronisch ziek zijn veel reacties met zich mee. In 1 week tijd ontving ik daarop ook twee verschillende reacties. Wat positief, nieuwsgierig en begripvol begon, eindigde in vooroordelen en onwetendheid. Ik schrijf deze blog in twee delen, om beide verhalen zo goed mogelijk te vertellen. Niet alleen wat erMeer lezen over “Omgaan met de verschillende reacties op het chronisch ziek zijn (deel 1)”

Chronisch ziek en een kijkje in mijn werkweek

We zijn ondertussen al een week verder, maar hier is die dan eigenlijk. Vorige week (van 26 juni t/m 1 juli) werkte ik 6 dagen achter elkaar. Een normale werkweek voor de meesten, maar voor mij dus niet meer zo vanzelfsprekend door mijn beperkingen. Voor de mensen die het niet weten, ik werk bij CenterparcsMeer lezen over “Chronisch ziek en een kijkje in mijn werkweek”