Scoliose

Wat is scoliose?
Scoliose is een zijwaartse verkromming van de wervelkolom (ruggengraat). Soms ontstaat er één bocht, vaak zijn er twee. De wervelkolom heeft dan de vorm van de letter S. Bij grotere bochten kun je het volgende aan je rug zien: je rug is niet recht, je schouders en schouderbladen staan niet op gelijke hoogte en de taille is links en rechts niet gelijk van vorm. Bron: https://orthopedie.mumc.nl/heb-ik-scoliose


Mijn diagnose
Op 4-jarige leeftijd werd bij mij scoliose vastgesteld. Om verdere verkrommingen tegen te gaan proberen ze dit te verhelpen met een brace, en geloof mij als ik zeg dat deze niet prettig zijn. Zeg maar gewoon pijnlijk. Ik heb ongeveer 6 jaar in een brace gelopen, gespeeld en soms zelfs geslapen. Om een bepaalde tijd moest deze brace opnieuw gemaakt worden. Dit kwam omdat ik natuurlijk in de groei was. Ik keek daar elke keer weer tegenop. Ik heb ongeveer een jaar zonder brace gelopen, omdat op 10-jarige leeftijd mijn rug niet meer aan het kromtrekken was. Het zou voorbij zijn.


Op 11-jarige leeftijd werd mijn rug zo erg dat ze geen andere keus hadden dan te opereren. (Ze gebruiken een operatie na een verkromming van 45°, die van mij zat op dit punt op 68°). Het voordeel van jong opereren is dat je sneller geneest dan een volwassenen. Deze operatie is niet zonder risico’s. Mijn operatie duurde 6 tot 8 uur, wat vrij normaal is. De voornaamste risico is dat er een kans bestaat dat de benen verlamd raken. Dat ik mijn tenen kon bewegen is dan ook het eerste wat de orthopeed tegen mijn moeder zei. Mijn operatie verliep perfect.
Tijdens de operatie hebben ze één rib verwijderd, vermalen en deze tussen mijn wervels gestopt. Ze plaatsten pinnen rond mijn wervels om deze recht te houden. Bij mij hebben ze de 5 wervels vastgezet (zie afbeeldingen bovenin). Benieuwd hoe ze dat doen? Bekijk deze video –> https://www.youtube.com/watch?v=NDWN2wHlV7c. Ik ben geopereerd in het toen nog AZM in Maastricht door dezelfde orthopeed die mij al behandelde vanaf 4 jaar oud.

Ik lag dagen in het ziekenhuis, leerde rechtop zitten en opnieuw lopen. Ik lag eerst op de IC (intensive care), maar ging daarna door naar de MC (medium care), omdat mijn longen nog niet erg goed wilde meewerken. Bij mij heeft 1 long minder capaciteit gehad doordat mijn ruggengraat hier tegenaan drukte. Na de operatie kon ik deze dus beter gebruiken. Ik kreeg onder andere ademhalingsoefeningen om mijn longen te trainen. Fun fact: omdat ik dus minder longcapaciteit had als kind, heb ik nooit mijn zwemdiploma’s behaald.


Herstellen is geen pretje. In het ziekenhuis en een hele tijd daarna was ik compleet afhankelijk van anderen. In het eerste jaar van herstellen is het risico op verlamming nog steeds aanwezig, dus ik moest ontzettend voorzichtig behandeld worden. Dit betekent geen heftige schokken ontvangen of het kan misgaan. Eenmaal thuis sliep ik een tijdje beneden en moest ik tijdens het rechtop zitten een gipsbrace aan. Deze was iets prettiger dan de braces die ik gewend was. Deze brace was meer om mij tijdelijk te beschermen dan om mij recht te trekken. Voor een hele lange tijd heeft mijn moeder mij met alles moeten helpen. Wassen, haren borstelen, aankleden, ect. Ik werd overal in de rolstoel heen gebracht. Het herstel liep eigenlijk een paar weken vlekkeloos.

Zeven weken na mijn operatie kreeg ik ‘kleine’ complicatie. Ik werd onwel, begon mijn gezichtsvermogen te verliezen, overgeven en had stekende pijn in mijn arm en zij bij het ademen. Later kwamen ze erachter dat ik een halve liter bloed in mijn longen had zitten. Hoe ze daarachter kwamen, is nog een heel interessant verhaal. Hier zijn ze niet allemaal erg netjes mee omgegaan. Ik lag hierdoor nog een week in het ziekenhuis.

Het genezingsproces duurde 2 tot 3 jaar. Ik herstelde tijdens groep 8 en twee jaar van de middelbare school. Dit was niet prettig. Er volgde veel onbegrip. Jongens die me toch het zwembad in wilde duwen tijdens schoolkamp en die ene reactie in de klas: ”als ik jou was had ik allang weer de normale dingen gedaan.” You think you can hurt my feelings? Op de middelbare school moest ik elke klas langsgaan en uitleggen dat niemand mij een duw mocht geven, omdat dit nare gevolgen kon hebben.


Huidige situatie
Voor een korte tijd was de orthopeed bang dat ook mijn onderrug scheef ging trekken, maar dit stopte al snel weer. Ik heb een schouderblad wat nog steeds uitsteekt en extreem vervelend is met zitten op, voornamelijk de stoelen op school. Ik ben gelukkig nog erg flexibel. Ik heb ook na een tijdje dansen weer opgepakt. Zowel hip-hop, als modern. Helaas heb ik wel nog twee rug kneuzingen moeten ervaren, maar voor de rest gaat het nu wel goed. Ik zal altijd wel last blijven hebben. Vooral na een lange dag staan en verkeerd zitten. Maar de tijden van regelmatige controles zijn al een aantal jaren voorbij.

Laat mij weten of jullie geïnteresseerd zijn in het verhaal over die ene complicatie!

%d bloggers liken dit: